Przejdź do treści

HAPE i Ewakuacja poszkodowanego

🆘 W dniu 06 sierpnia, około godziny 15:50 do Ambulatorium dotarła informacja, że jeden z członków izraelskiej grupy turystów, po udanym ataku szczytowym, nie jest w stanie o własnych siłach dotrzeć do obozowiska.

🔴 Dwóch ratowników, wyposażonych w podstawowy sprzęt medyczny i leki, natychmiast wyruszyło do poszkodowanego (tzw. „szpica”), a pozostali rozpoczęli przygotowanie grupy ewakuacyjnej.

🔴 Poszkodowany został znaleziony o godzinie 16:00 na szlaku, około 200 metrów przed obozowiskiem. Zastany w pozycji leżącej, wymiotujący, podsypiający. HR: 97, RR: 18, SpO2: 88%, AVPU: V. Po badaniu pacjent na własnych nogach, w asyście ratowników, został przyprowadzony do Ambulatorium.

🔴 O 16:10 przyjęto pacjenta w Ambulatorium:
50 letni mężczyzna, po udanym ataku szczytowym, nie miał już siły wrócić do obozowiska. Po obudzeniu i w trakcie ataku szczytowego wypił około 3-4 litrów płynów, oddał dwa luźne stolce, mocz oddał raz. Pod szczytem wymiotował. Obecnie brak apetytu, ostatni posiłek o godzinie 15:00. Przyjmuje metylofenidat. Uczulenie na laktozę. Profil aklimatyzacyjny: 1 noc w Stepantsmindzie, 1 noc na Sabertse w okolicy Altihut, 2 noce w Meteo oraz w dzień poprzedzający atak szczytowy wyjście na kapliczkę (3892 m npm). W trakcie pobytu w Meteo problemy ze snem. W momencie badania pacjent zorientowany auto i allopsychicznie, w logicznym, spowolniałym kontakcie słownym, podsypiający. Zgłasza nudności, co jakiś czas wymiotuje. Jest mu zimno.

➡️ A: Drogi oddechowe zagrożone niedrożnością.
➡️ B: RR: 18/min, uczucie duszności, SpO2: 86%, osłuchowo obustronnie szmer pęcherzykowy.
➡️ C: HR: 102/min, NIBP: 141/69 mmHg, skóra wilgotna (spocona), ciepła, temp: 37,3 st. C.
➡️ D: GCS: 14 (3/5/6), źrenice okrągłe, wąskie, powolnie reagujące, glikemia 113 mg/dl.
➡️ E: Pacjent grubo ubrany, wewnętrzna warstwa ubrań przepocona. Ocena w skali Lake Louise 6 (0/2/3/1).

🔴 Przeprowadzono badanie USG:

➡️ Z uwagi na nieznaczne zaburzenia świadomości dokonano oceny osłonki nerwu wzrokowego:

  • P = 0,48 cm,
  • L = 0,66 cm.

➡️ W ocenie płuc:

  • obustronnie widoczny objaw ślizgania (brak cech odmy opłucnowej),
  • w przednich powierzchniach klatki piersiowej widoczna hiperechogenna linia opłucnej o zachowanej ciągłości, widoczne artefakty linii A – prawidłowy obraz ultrasonograficzny ww. powierzchni.

➡️W ocenie serca:

  • LK=/< PK (cechy nadciśnienia płucnego),
  • brak wolnego płynu w worku osierdziowym,
  • prawidłowa globalna kurczliwość obu komór/przedsionków,
  • bez cech poszerzenia aorty wstępującej.

➡️ W ocenie IVC:

  • IVC wąska, ze znaczną zapadalnością (ok 90/100%) w fazie oddechowej.

➡️ W ocenie jamy brzusznej:

  • brak wolnego płynu,
  • AAA w normie na całym przebiegu w odcinku brzusznym,
  • pęcherz moczowy miernie wypełniony,
  • bez cech zastoju moczu w górnych drogach moczowych.

🔴 Pacjenta zamonitorowano, ogrzewano (śpiwór @aurapoland, chemiczne pakiety grzewcze). Podano 6,5 mg tietyloperazyny p.o. i podjęto próby doustnego nawadniania – nieskuteczne (ciagłe wymioty). Rozpoczęto uzyskiwanie dostępu dożylnego (PIVC). Ze względu na przedłużające się próby, pacjentowi podano 6,5 mg tietyloperazyny i.m. Ostatecznie uzyskano dostęp dożylny do żyły szyjnej zewnętrznej z wykorzystaniem USG.
Podano i.v. 4 mg ondasetronu w 100 ml 0,9% NaCl oraz 500 ml roztworu ringera następnie 500 ml sterofundinu (ogrzane do temp 37,5 st. C.). Pacjent praktycznie przez cały czas spał.

🔴 Przeprowadzono ponowne badanie USG:

➡️ W ocenie płuc:

przypodstawnie po obu stronach widoczna hiperechogenna linia opłucnej o zachowanej ciągłości, odcinkowo widoczne drobne konsolidacje podopłucnowe oraz artefakty linii B – rozwijający się HAPE?

➡️ W ocenie serca: bez istotnych zmian.
➡️ W ocenie IVC (po podaży dożylnej 1100 ml płynu):

IVC lepiej wypełniona z zachowaną zapadalnością w granicach normy.

🔴 Ze względu na ryzyko rozwijającego się HAPE podano p.o. 20 mg nitrendypiny oraz i.v. 8 mg deksametazonu.

🔴 W związku z ogólnym stanem pacjenta (ryzyko rozwijającego się HAPE, senność, wyczerpanie), a także godziną (20:00) podjęto decyzję o ewakuacji z bazy i rozpoczęto jej przygotowanie. Powiadomiono gruzińskie służby (numer 112 oraz bezpośredni kontakt telefoniczny z szefem ratowników @EmergencyManagementService w Stepantsmindzie). Ze względu na późną porę nie było możliwości wykorzystania śmigłowca.

🔴 Pierwszy etap ewakuacji przeprowadzono na noszach SKED, pacjent w śpiworze, z zabezpieczonym PIVC, został ułożony na karimacie i materacu. Ewakuacja rozpoczęła się o godzinie 21:13. Pacjenta przeniesiono z ambulatorium pod stanowisko ewakuacyjne, które zostało w tym sezonie przygotowane przez naszych ratowników. Z wykorzystaniem 100-metrowej liny z dyneemy nosze w asyście 4 ratowników i przewodnika izraelskiej grupy zostały opuszczone spod Schroniska Meteo na morenę boczną lodowca Gergeti. Następnie ewakuacja przebiegała przez morenę boczną i sam lodowiec do jego podstawy. W jej trakcie podano pacjentowi kolejne 4 mg ondasetronu i.v. ze względu na nawracające nudności i wymioty. Podstawę lodowca osiągnięto o godzinie 23:10.

🔴 Drugi etap ewakuacji rozpoczął się o godzinie 00:30, po dotarciu do podstawy lodowca ratowników gruzińskich. Pacjent został przełożony na ich nosze i w asyście 2 ratowników projektu (pozostała dwójka wróciła do bazy odtworzyć gotowość) ewakuowany na parking pod cerkwią Cminda Sameba, gdzie pacjent o godzinie 03:50 został przekazany pogotowiu ratunkowemu. Przez większość czasu ewakuacji pacjent spał.

Udostępnij znajomym: